AMERICAN CLASSICS

JOHN CAGE

Complete Works for Flute • 1

Ryoanji • Two • Three Pieces for Flute Duet • Music for Two

Katrin Zenz, Flute


This recording of collected works by John Cage involving the flute is a world premiere. The works (included in CD 1 & CD 2) span a period of over 50 years ranging from pieces composed for flute duet, flute and percussion, flute and piano (CD 1) to pieces for solo flutes, flute duet, flute trio, Alto flute, piano, vibraphone, and Alto flute, two pianos, two vibraphones (CD 2), not originally specified for the flute but for variable instrumentation, thus offering a new musical diversity for the flute repertoire.

The beauty and expressiveness of Cage’s music lies in intimate situations, serving a specific spiritual purpose, which should “sober and quiet the mind thus rendering it susceptible to divine influences,” as Cage says himself.

To discover the most appropriate way to embody the complex structural idea of each piece I had to undertake a truly unusual effort: each piece indicates a set of numerous instructions, which imply at the same time freedom and the aesthetic of chance, and where a mosaic of choices has to be determined, even though these allow total freedom regarding the attitude of playing. I explored on the flute a multitude of sounds, treating them all as “equally useful”, completely independent from one another, free of memory and taste, free of musical judgment other than being attractive. This combined a creative and challenging engagement, with the discipline and responsibility of a highly demanding technical task as a performer.

Therefore, each performance results in an "once-only" interpretation, as it happens in the present recorded versions of "Ryoanji", "Two" and "Music for Two".

“Music for Two”, written for any combination of the 17 different instrumental “parts without score” provided by John Cage (by which he means that each performer plays his music independently), has here been determined as a new piece for flute and piano.

Moreover, the selection of the works on the present recording - as well as the choice and combination of instruments - results from my personal research and appreciation: the ones chosen seemed the most musically apposite.

I would like to address my special thanks to Greek composer Anargyros Deniosos, who contributed to an important extent to the overall concept of the production.

@ 2015 Katrin Zenz



 

Ettore Garzia

Percorsi Musicali, November 2015

Katrin Zenz is enamored of the pragmatism of sounds. She teaches and plays flute in Greece and after many experiences with the Greek classical tradition and the Wandelweiser group she realized that it was time to capture her passion for the composer John Cage. 

"Complete works for flute - Vol. 1" is the first complete collection of Cage's pieces for flute and features one of the most fascinating sides of the American composer, i.e. the spiritual and meditative side: chance, microtonality, strange musical notations and silences are the natural elements showing the beauty and uniqueness of the Cage's work, in which he sets a path-guide and the listeners follow him with their limits and their tensions. The innocent structures of Zenz, without excesses, allow us to discover one of the most interesting discographic operations ever made by Naxos.

 

@ 2015 Ettore Garzia

 

 

 

David Denton
David's Review Corner, November 2015

You either love or hate the music of John Cage, his innovative and unorthodox ideas of composing still challenging the listener sixty years after they were written. I suppose it shows just how far we have travelled when Ryoanji, in a version for flute, pre-recorded flute and percussion, now emerges as an easy listening traversal of the use of flute glissandi. The soloist is allowed latitude of the pitch and speed of the note being played, and at times undulating into a bizarre melody. The problem for the first-time listener, is that the range of sounds have long been exhausted before the end the work’s nineteen minutes. Three years later, in 1987, the construction of Two, scored for flute and piano, is too complex to enumerate here. Cage offers, on the one hand, a rigid structure, while combining that with the freedom of expression that passes between instruments, and, as with Ryoanji, his fascination with musical silence can become too frequent. Turn the clock back to 1935—when he was twenty-three and in thrall with the Second Viennese School instilled by his mentor, Arnold Schoenberg—and you have Three Pieces for flute duet. Music for Two started as a project to compose a series of works for all seventeen instruments of the symphony orchestra, with separate parts for each that could then be added to one another in any permutation to create a new and different work at every performance. The idea never got very far, and here we have one part in an arrangement for flute and piano that lasts almost half and hour. My admiration goes to the highly skillful playing of the German born, Katrin Zenz, whose technical brilliance is outstanding. And, with her flute and piano colleagues, she here begins a series of the Cage’s complete works for flute.

 

© 2015 David’s Review Corner

 

further informations:

http://www.naxos.com

 

 

 

CD reviews Greek Flute Music

 

 

MUSICAL POINTERS, Peter Grahame Woolf, October 2011

at http://www.musicalpointers.co.uk/reviews/cddvd11/KatrinZenz.html

Katrin Zenz is up with the greats of old with whom she studied, and contemporary pioneers such as Mario Caroli and Wil Offermans, […] Zenz's programme, mostly solos with extended techniques applied judiciously, are varied with pieces involving voice (wordless) and harpsichord. Tsangaris' Ansage is a theatrical piece with voice (Zenz's own), lights, little bells etc. The sequence of composers well worth exploring finishes with a brilliant reworking of two Greek folk-dances.

Recommended very strongly, this is an essential disc for flutists and lovers of the flute.

 

Donaueschingen 2011 – Recital

Star des Abends ist Katrin Zenz. Sie zeigt ein breites Spektrum von Floetenmusik, das sich aus neuer Musik, Klassik und Folklore speist. Wunderbare und ungewoehnliche Spieltechniken erweitern die Klangwelt der Floete.

 

Athens 2010 – Recital Floete & Cembalo

Η Κ. Τσεντς χάρισε παίξημο δεξιοτεχνικά ασφαλές, ελέγχοντας τον παλμό του ήχου, και χάραξε ωραία, ρευστή μελωδική γραμμή, αποδίδοντας με πλαστικότητα τόσο τη συναισθηματική γραφή του Μότσαρτ όσο και την πιο εγκεφαλική του Μπαχ. Το δεύτερο μέρος αποτέλεσε πραγματική επίδειξη των εκφραστικών δυνατοτήτων του φλάουτου στο ρεπερτόριο του 20ου αι., με το οποίο - όπως και με τη χρήση εκτεταμένων τεχνικών - η Τσεντς είναι εξαιρετικά εξοικειωμένη. Με εντυπωσιακό έλεγχο αναπνοής προσεγγίσθηκε το νυχτερινών χρωμάτων, απόκοσμο “Reaching for the moon” της G. Coates, με σιγουριά και μουσικότητα το “Blues” του Α. Κουνάδη και το “Triple Rondo” του H. Cowell.

 

Athens 2009 – Recital «The Polyphonic Flute»

Η άξια Γερμανίδα φλαουτίστα Κατερίνα Τσεντς σε υπερενδιαφέρον πρόγραμμα, κυρίως α’ ελληνικών εκτελέσεων, 7 έργων για φλάουτο ή/και φλάουτο μπάσο με τίτλο “πολυφωνικό φλάουτο” Η ρεσιταλίστρια παρουσίασε θαυμάσια μουσική, δική της κατά 100%, τελείωσε μ’ ένα μέρος Σονάτας Μπαχ για σόλο φλάουτο, διεισδυκότατα ερμηνευμένο.

 

Athens 2008 – Recital Floete & Cembalo

Katerina Zenz’s focused performance of J. S. Bach’s Partitia in A minor BWV 1013 for solo flute was a peak of the evenings recital. Her approach, emphasizing these distinct and inexorable parts which grind together reaching for the movement’s final soaring tone, was the perfect choice to animate Escher’s work. In a nod to the distance between these artists she played the third movement Sarabande in lyrical operatic tone. The final light on Escher’s work came from the Greek premiere of Walking Song (1984) for flute, harpsichord and two hand clappers by Kevin Volans (1949) Zenz and Ktona astonished as their fast and tricky staggering lines crossed in and out of shared meters.

 

Donaueschingen 2008 – Recital

Schier endlos langer Atem - Sensible Spielerin. Insgesamt spielten die drei Musiker zehn Kompositionen, die ein breites Spektrum aufwiesen. Klangkombinationen mit Sho und verschiedenen Flöten waren eindringlich; ein Stück für Flöte solo gab Katrin Zenz die Möglichkeit, nur Obertöne zum Klingen zu bringen, was eigenartig reizvoll war und zeigte, welch virtuose und sensible Spielerin sie ist.

Donaueschingen 2008 – Recital

Katrin Zenz imponierte mit ihren Flötenkünsten solo und im Trio. Sie erwies sich als grandiose Improvisationskünstlerin, die es verstand, ihre Flöten zu bändigen und ihnen die unglaublichsten Töne zu entlocken.

 

Athens 2006 - Recital

Συναίσθημα για φωνή, πιάνο και φλάουτο - Και τρεις κυρίες

«Εξωτισμός και μύθος»: έτσι ονόμασαν τη συναυλία που προσέφεραν στις 18 Ιανουαρίου στο κοινό της αίθουσας «Μητρόπουλος» η υψίφωνος Τζούλια Σουγλάκου, η φλαουτίστρια Κατερίνα Τσεντς και η πιανίστρια Χαρά Ιακωβίδου. [...] Βασικό στοιχείο όλων των συνθέσεων ήταν η αναζήτηση του κατάλληλου ηχοχρώματος –στη φωνή, στο φλάουτο, στο πιάνο–, ώστε να αποδοθεί το επιθυμητό συναίσθημα και οι μεταπτώσεις του. Ως προς αυτό, η Κατερίνα Τσεντς έδωσε πραγματικό μάθημα με την «Σύριγγα» του Ντεμπισί, ελέγχοντας τον παλμό του ήχου και ερμηνεύοντας με μεγάλη πλαστικότητα τη μουσική. Στηριζόμενη στην εντυπωσιακή γραφή του Γάλλου συνθέτη απέδειξε πόσες εκφραστικές δυνατότητες έχει ο ήχος του φλάουτου, από τη φύση του καθαρός, χωρίς αρμονικές.

 

Volos, Greece 2005

International Flutemeeting/Ημέρες Πλαγίαυλου 2005

[...] Εικόνες του 20 και 21ου αιώνα από τη φωτισμένη ερευνήτρια του σύγχρονου φλάουτου Κατερίνα Τσεντς και ηχοχρώματα του Μπαρόκ [...] έδωσαν σε όλους μας την εμπειρία της διαδρομής του φλάουτου των 4 περίπου αιώνων που πέρασαν. [...]

 

Athens 2003 - Recital

Το μαγικό φλάουτο της Κ. Τσεντς

Η Γερμανίδα φλαουτίστρια ανήκει στη σπάνια κατηγορία μουσικών με πολλά ενδιαφέροντα.

Οι εκφραστικές ερμηνείες, η άρτια τεχνική, ο εντυπωσιακός έλεγχος της αναπνοής, η αίσθηση χρόνου και χρονισμού, είναι αρετές της φλαόυτίστριας που γνωρίζαμε. Όμως, το συγκριτική πλεονέκτημα της Τσεντς είναι η εξοικείωση της με τα κλασικά έργα και οι συνακόλουθες ποιότητες ήχου. Ήσαν αυτές – κια βεβαίως η μουσικότητα της φλαουτίστριας – που προσδιόρισαν την εκφραστικότητα των ερμηνειών σε αρκετά έργα, τα οποία διαφορετικά θα έμοιαζαν με ασκήσεις. Στις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές άνηκε μια σύνθεση της ίδιας της Τσεντς, αφιερωμένη στη Μέρεντιθ Μονκ. Κρίμα, που μόνον σπάνια δίδεται η ευκαιρία να ακούμε την εξαίρετη φλαουτίστρια ως σολίστ με ορχήστρα, πάρα τον πλούτο του σχετικού ρεπερτορίου.

 

Athens 2003 - Flute concerto by Takemitsu

Ο ονειρικός κόσμος του Takemitsu

[…] Αρθρωμένο ως έργο και ως εκτέλεση γύρω από τον αιθέριο ήχο του φλάουτου, το “Ακούω το νερό να ονειρεύεται” αναμφίβολά πρόσφερε τη γοητευτικότερη στιγμή της βραδιας. Ευαίσθητο όσο και ακριβές, το αριστοτεχνικό σόλο της Κατερίνας Τσεντς γλιστρούσε ανάλαφρα στην καμπυλόγραμμη επιφάνεια του ήχου της ορχήστρας, αιωρούμενο σε έναν ονειρικό, λυρικό διάλογο μαζί της. […]

 

Heraklion, Crete 2002

Μία βιρτουόζος στο φλάουτο

[…] Για να μιλάμε λοιπόν για “βιρτουόζο” του φλάουτου είναι τουλάχιστον σπάνιο, αν όχι ακι παράδοξο… Και όμως, την κα. Κατερίνα δεν μπορούμε παρά σαν βιρτουόζο να χαρακτηρήσουμε, όπως μας εμφανίστηκε το περασμένο Σάββατο 30/3/2002 σε ένα σπουδαίο ρεσιτάλ για σόλο φλάουτο. […] στο ιδιαίτερο όργανο που αναφερόμαστε, στο φλάουτο, ο αιώνας ανέπτυξε τις απεριόριστες ηχητικές δυνατότητες του (αρμονικούς ήχους, διφωνίες, κρουστικότητα, κυκλική αναπνοή κ.τ.λ.). Το ρεσιτάλ της κας. Τσεντς ήταν μια ηχητική αποκάληψη. Μια έκπληψη. Μια πανδαισία νέων ήχων. Μ’ένα πρόγραμμα πολλών σύγχρονων συνθετών, μεταξύ άλλων MADERNA, VARESE, ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ, ΤAKEMITSU, TAKANO […] η κα. Τσεντς παρουσίσε στο Ηράκλειο σε πρώτη εκτέλεση στην Ελλάδα, με την ελκυστική προσωπικότητα που διαθέτει, με την έξυπνη σκηνική εναλλαγή, το ρεσιτάλ του Σαββάτου ήταν ενα μοναδικό και σπάνιο γεγονός. […]

 

Athens 1997 - Recital

Μουσική Avant-Garde από τις Κ. Τσεντς και Χ. Ιακωβίδου στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας

[...] Η Κ. Τσεντς ερμηνεύει πειστικότατα το έργο «Le merle Noir» του Olivier Messiaen, αποκαλύπτοντας με φινέτσα τους έξοχους χρωματισμούς του. Δύσκολα θα μπορούσε να ελπίζει κανείς σε καλύτερη ερμηνεία. [...] ακούσαμε το έργο του J. Cage “Two”. Η Κ. Τσεντς έπαιξε με καταπληκτική συγκέντωση και άψογη τεχνική αναπνοής […]

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην πολύ καλή φλαουτίστα Κ. Τσεντς που έδειξε μεγάλη εξοικείωση με τη μουσική του είδους. Μακάρι το Ωδείο να της διοργανώσει ένα σεμινάριο που να αφορά στην εκτέλεση της μουσικής avant-garde, τα μυστικά της οποίας τόσο καλά γνωρίζει. Ευχή μας είναι να ξανακούσουμε την Κ. Τσεντς πολύ σύντομα. […]

 

  

UA-25757358-1